Dilara Ösme Bursalı’nın Mektubu

Selçuk Ösme’ye

 BABAYA SON GÖREV

selçukösmeHer şey benim dünya’ya gelmemle başladı. Gözlerimi açtığımda onun güvenli kucağındaydım. İlk günden itibaren elimden sımsıkı tutmaya başladı.
Sevdiğim ilk adam bir tanecik babam bu sana yazdığım ilk ve son mektubum.
Seni çok özlüyorum. Ayrıldığımız günden beri fotoğraflarınla, anılarla avunuyorum. Dünya’ya ilk geldiğimde gözlerimi senin kollarında açmıştım, bilemezdin bir gün senin benim kollarımda son nefesini vereceğini…
Artık ikindi saati okunan ezanın her gece yarısı saat 3 ve 5 arasının benim için anlamı o kadar özel ki anlatamam. Ben çok şanslı bir kızım… Hayatımın her anında yanımda olan, bana güvenen, başarılı olmamı destekleyen babaya sahibim.
BABA kelimesi yapıca çok küçük ama anlamca o kadar yüce ki… bu ara kolum kanadım çok kırık, sensiz hiçbir şeyin anlamı yok. Nereye baksam her yerde sen varsın. Resmine bakıyorum. Yaşadıklarımız gözünün önüne geliyor. Nefesim kesiliyor.
Akşamları erkenden uyuyorum. Belki rüyama gelirsin diye ama her sabah hüsranla uyanıyorum.
Seni hastalığın sürece an an yaşadığım için çok mutluyum. Son gece yanına girip uyudum. Yanaklarını öptüm. Nereden bilebilirdim… bu baba kız son sarılışımızmış bilseydim bırakır mıydım seni hiç…
O akşam sende benim ellerimi öptün, yüzümü sevdin. Ellerimi tuttun. Sordum sana “Baba bize ne oldu?” dedim. Sen “Nazar değdi kızım…” dedin. Gözlerinde bir hüzün, korku vardı. Bunun adının ÖLÜM olduğunu hiç ummazdım.
Tüm hayallerimde sen vardın. Hatırlıyor musun, evleneceğim gün bu apartmandan senin kolunda gelinliklerle çıkacaktım. Ama sen yeşil beze sarılı bir tabutta bensiz çıkıp gittin.
Artık toprağa basarken dikkat ediyorum. Çünkü artık sende toprak oldun. Mezarlıklardan korkardım, orası benim evim oldu, orada CANIM yatıyor. Sana her şey çok yakışıyordu. ÖLÜM hiç mi hiç yakışmadı. 26 NİSAN 2007 benim yaşamım için unutulmaz bir gündü. Kalbin durdu. Hiç bir şey yapamıyordum. Odanda, yatağında öylece üstünde çarşafla yatıyordun. Çekingen bir tavırla, yan gözle sana bakıyordum. Yanına geldim. Son kez her yerini öptüm. Gözümü kapadığım an yüzün aklıma geliyor. İnanmıyordum.
Sela verildiğinde anladım ki bizi bırakıp gittin. ŞAKACI babam hayatının en kötü şakasını yaptın. Gözlerimi yaşlı bıraktın. Cenaze törenin kalabalıktı. Seni seven herkes camıye akın etmişti. Kızının gözleri tabutundan hiç ayrılmadı. Tabutunu kucakladım. Ama senin kucağındaki sıcaklık, tabutunda soğukluğa bıraktı. O kadar soğuktu ki hiç bir şey hissetmiyordum. Sadece kalbimin acısını duyuyordum. Sana ihtiyacım var. Sen benim sadece babam değil,dostum, arkadaşım, sırdaşım, aşık olduğum eşsiz adamdın. Demişsin ki “KIZIMI YARI YOLDA BIRAKTIM.” Sen görevini sonuna kadar yaptın. Beni hayata o kadar güzel bağladın, hayatı bana öğrettin ki kızın senin yolunda devam edip kalan yolu tamamlayacak.Sözlerimi tutarım bunu bilirsin. Ne de olsa ben SELÇUK ÖSME’nin kızıyım. Kahramanım, cesur askerim…

Hayat devam ediyor. Sensizlik çok zor ve sıkıcı. Bana bir emanetin var. Merak etme annem senin bana en kıymetli emanetin ona sonuna kadar gözüm gibi bakacağım.
Bak 7 gündür sensiz yaşıyorum.(7 mevlüdünde yazıp,okumuştum. Şu an 6 ay oldu.) Her sabah BABA diyerek uyanıp BABA diyerek uyuyorum. Sen eşsiz, mükemmel, iyilik sever birisisin. Seninle gurur duyuyorum. Bir gün muhakkak tekrar görüşeceğiz. O zamana kadar kendine iyi bak olur mu?

SENİ ÇOK SEVEN KIZIN DİLARA ÖSME(BURSALI)

Reklamlar
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

5 Responses to Dilara Ösme Bursalı’nın Mektubu

  1. Tuğra dedi ki:

    Yüreğe dokunan güzel bir çalışma …6 NİSAN…

  2. İzmirli kagan dedi ki:

    allah rahmeteylesin mekani cennet olsun komutanimin nur icinde yatsin yaziyi okuyunca cok uzuld

  3. erol dedi ki:

    1981 de denizlide komutanımdı,sıradışı bir önyüzbaşıydı,alışılmışın dışında bir komutandı mekanı cennet olsun,kendisini çok seviyorduk

  4. erol dedi ki:

    1981 de denizlide komutanımdı,sıradışıydı,çok mükemmel bir insandı,mekanı cennet olsun,

  5. osmanşahin dedi ki:

    ben.ıeğirdirde.askerlik.yaparken.biranım.var.hiçunutamam.albayım.izmirdengelmişdı.kuldığı.murattaksisi.vardı.pralo.sormuşdum.ve.onunçokhoşunagitmişdi.allahrahmeteylesin.onuhic.unutmayacahim

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s