Miray Karabulut’un Mektubu

Sadece saatler sonra telefonum çalacak inanmak istemiyorum senin sonsuza gittiğine, “alıştın mı bensizliğe?” diye sorarsan asla!  Asla alışmadım, hala kendimde değilim özlüyorum kokunu, suratını, sesini, hani en kötü anlarımda seni arardım ya sesini duyunca rahatlardım şimdi yoksun ya nasıl bir boşluktayım  baba ben…  En çok üzüldüğüm anda senin koynunda her şeyi unuturdum ya dizinde uyuya kalmak istiyorum canımı sıkan olayı anlatırken  üstümü ört, ama gitme.  Gitmesi gereken en son kişiydin baba, herkes giderdi sen gitmezdin ama ilk önce sen gittin. Bana her şeye rağmen nasıl güçlü gözükmem gerektiğini öğrettiğin için  sana teşekkür ederim.  Bazen yapamıyorum bırakıyorum kendimi biliyor musun hissediyorum taa oradan bana kızdığını. Ezdirme kendini kimseye derdin ya ÖZÜR bbamaDİLERİM baba. Birkaç kez aynı hatayı yaptım Yerine kimseyi koymadım baba kimse sen değil kimse senin gibi sarılmıyor ve inan bana hiç kimse beni anlamıyor. Bazen bana ait olmayan tavırlar sergiliyorum ben karıncayı incitmezdim bazen çok kötü oluyorum, bana yakışmayacak sözler söylüyorum.

 

Tam 1 sene önce gece yarısı çalan telefonumun senin ölüm haberini alacağımı bilseydim o telefonu parçalardım. O gece evde tek olsaydım eğer intihar ederdim peşinden gelirdim. Dondum kaldım öylece gözümü açtığımda başucundaydım, o  buz gibi yerdeydin. Ben seni  öyle mi görecektim baba ? Sen soğuğu sevmezdin ki çok üşümüştün, zaten dokundum o soğukluğun hala avucumda. Hiçbir sıcaklık kaybettirmiyor o hissi. Herşeye rağmen üstün başın ütülüydü gömleğin pantolonun düzgündü her şeyin. Beni şok eden tek şey o kapkara saçların  nasıl bir gecede bembeyaz oldu baba?? Biri mi üzdü seni ?

Ben sadece babamı kaybetmedim arkadaşımı, dostumu, sevgilimi, kardeşimi, annemi kaybettim seninle birlikte. Herkes birşey söyledi alışmadım baba sensizliğe alışmadım hala fikirlerine ihtiyacım var. Hala koynunda ağlayarak uyumak istiyorum. Senden sonra hakkımda söylenenlere hiç kulak asmadım,  ben senin bıraktıklarınla yoluma devam ediyorum. GURURLA!

Bana yardım et baba, bu çıkmazdan kurtulmak istiyorum ben ağladıkça üzülüyorsun belki biliyorum elimde değil herşeye rağmen devam edemiyorum çoğu zaman düşüyorum ve kimse yok kendim kalkıyorum kimseye güvenmiyorum. Sen hep derdin “eğer inanırsan her şeyi yaparsın sen çok güçlüsün neler atlattık senle” derdin. Gitmesen daha iyiydi baba.  Bana  bir kere bile vurmadığın için TEŞEKKÜR EDERİM.  Bana sonsuz güvendiğin için teşekkür ederim. Soyadını sana yemin ederim gururumla ve onurumla taşıyorum. Ve sana söz SOYADINI hep iyi yerlere getireceğim. Bazı geceler ağlıyorum ve ağlayarak uykuya dalıyorum ya yanıma geldiğini hissediyorum “sacıma dokunup hepsi geçecek bunları yaşaman gerekiyor. Yaşıyorsun ama sabret” dediğini duyuyorum sana yemin ederim duyuyorum.

Ben Seni Çok Özledim Baba. Değil iki sene yıllar geçse hep aklımdasın ve her bugünde daha çok özleyeceğim. Seni Çok Seviyorum. Mekanın Cennet Olsun. Rahat Uyu Canım Babam.

Reklamlar
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

2 Responses to Miray Karabulut’un Mektubu

  1. alev dedi ki:

    mükemmel canım .. agzına yüregine sağlık.. sen herseyın en iyisini hakedıyosun mirayımm…

  2. perul dedi ki:

    Miray harika gercekden okurken kendimden geçtim gozlerimden süzülen damlalar kelimeler. Bogazimda dugumlendi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s